Archiwum kategorii: Wydarzenia 2017

Śladami literatów do źródeł Wisły

W dniu 5 października 2017 roku odbyła się wycieczka tematyczna na Baranią Górę pt. „Literaci u źródeł Wisły” śladami badaczy, pisarzy i poetów XIX i XX wieku. Rankiem przed biblioteką spotkali się uczestnicy wyprawy, którzy razem z przewodnikiem Stanisławem Cendrzakiem, udali się na przystanek. Autobus dowiózł turystów do Wisły Czarnego.

Kiedy grupa dotarła do Doliny Czarnej Wisełki oczekiwała na nią pani Magdalena Mijal, specjalistka do spraw ochrony przyrody i edukacji, pracownik Nadleśnictwa Wisła. Wiedza uczestników została poszerzona o informacje przyrodnicze, np. na temat struktury lasu, w którym do niedawna świerk pospolity zajmował ponad 95% powierzchni. Jednak z uwagi na zamieranie świerczyn nastąpiła przebudowa drzewostanu. W obecnej chwili proporcje gatunkowe wynoszą: 75% świerk pospolity, 25% – buk zwyczajny i jodła pospolita z domieszkami innych gatunków. Każdy z uczestników otrzymał na pamiątkę przyrodniczy folder i breloczki.

Dalej grupa podążała ścieżką edukacyjną, która pokrywa się z czarnym szlakiem turystycznym. Ścieżkę rozpoczynającą się przy leśniczówce Leśnictwa Czarne w Wiśle Czarne, tworzą punkty odpoczynkowe i tablice informacyjne. Łącznie jest ich 25. Niestety ze względu na deszcz grupa dotarła tylko do polany Przysłop. W schronisku można było wreszcie zdjąć mokre peleryny, osuszyć się i posilić. W przytulnym miejscu znalazł się czas na rozmowę o literatach i badaczach, którzy opisali źródła Wisły, wśród których byli m.in.: Apoloniusz Tomkowicz, Ludwik Zejszner, Wincenty Pol, Jacek Jan Łobarzewski, Bogumił Hoff, Władysław Orkan, Gustaw Morcinek czy Jan Sztaudynger. Ze względu na panującą aurę wyprawa zakończyła się na Przysłopie i jak niektórzy poeci, którzy bez powodzenia próbowali dotrzeć do źródeł Wisły, grupa musiała wrócić do centrum.

Wycieczka została zorganizowana przez bibliotekę miejską w związku z obchodami Roku rzeki Wisły oraz realizacją zadania „Legendy i podania od źródeł Wisły” dofinansowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Kultura – Interwencje 2017.

Wszystkim uczestnikom wycieczki i przewodnikowi serdecznie dziękujemy!






Dzień Głośnego Czytania

Miejska Biblioteka Publiczna w Wiśle już po raz trzeci zorganizowała Dzień Głośnego Czytania, który tej jesieni odbył się 28 września 2017 roku w miejscu wyjątkowym, bo w parku przy pomniku „Źródeł Wisły”. Okazją do spotkania w nietypowej scenerii stał się obchodzony właśnie Rok rzeki Wisły, która swój początek bierze w naszym mieście.

Na początku spotkania odczytana została wierszowana zagadka, która dotyczyła rzeki Wisły. Dzieci wysłuchały także krótkiej historii pomnika „Źródeł Wisły”. Następnie na scenę zaproszeni zostali nagrodzeni uczniowie – wzorowi czytelnicy bibliotek szkolnych ze wszystkich wiślańskich dolin, którzy w roku szkolnym 2016/2017 wypożyczyli największą ilość książek. Nagrody wręczył Sylwester Foltyn – sekretarz miasta, wykonano też pamiątkowe zdjęcia. Kolejnym punktem programu były warsztaty teatralne prowadzone przez aktorów Teatru „Bajkowe Skarbki Śląska”. Aktorzy nawiązali wspaniały kontakt z dziećmi, które aktywnie uczestniczyły w mimicznych ćwiczeniach, kalamburach, scenkach i tańcach, których motywem przewodnim była rzeka Wisła. Wszyscy uczestnicy i ich opiekunowie zostali też zaproszeni na słodki poczęstunek.

Serdecznie dziękujemy dzieciom i opiekunom za udział w kolejnym spotkaniu popularyzującym czytelnictwo i Rok rzeki Wisły, które odbyło się w ramach realizowanego przez bibliotekę zadania pt. „Legendy i podania od źródeł Wisły” dofinansowanego przez Narodowe Centrum Kultury z programu „Kultura – Interwencje 2017”.












Z dziejów turystyki

Grupa dyskusyjna działająca przy Miejskiej Bibliotece Publicznej w Wiśle wznowiła swoje spotkania po wakacjach i od razu podjęła ważki temat z dziejów turystyki. Omawiana była działalność Przedsiębiorstwa Turystycznego „Czantoria”, które działało na terenie Śląska Cieszyńskiego, zwłaszcza Ustronia i Wisły. Wykład wstępny i dalszą rozmowę poprowadził kierownik wiślańskiej ekspozytury Jerzy Kufa, ale głos zabierali także goście, dawni pracownicy przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo „Czantoria” zorganizowane zostało na bazie Powiatowego Ośrodka Sportu, Turystyki i Wypoczynku powołanego w 1972 roku z połączonych miejskich zakładów budżetowych (MOSTiW) Ustronia i Wisły. Ośrodki miejskie tworzone do obsługi lokalnego ruchu turystycznego w połowie lat 60. XX wieku, rozrastały się i w końcu utworzono z nich POSTiW, który następnie przekształcono w 1974 roku w Powiatowe Przedsiębiorstwo Usług Turystycznych „Czantoria” w Cieszynie z siedzibą w Ustroniu Nierodzimiu. Pracownicy zajmowali się głównie zapewnieniem kwater przybywającym turystom i wczasowiczom (od kilkudziesięciu do 2,5 tys. miejsc), ale także dysponowali gastronomią (61 stołówek), transportem i innymi agendami (wypożyczalnie sprzętu, lodowisko, organizacja imprez sportowych i kulturalnych). Po zmianie podziału administracyjnego i utworzeniu województw w 1976 roku zakład przekształcono w Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Turystyczne „Beskidy” z siedzibą w Żywcu. Pracownicy ze Śląska Cieszyńskiego walczyli o oderwanie się od niedofinansowanej Żywiecczyzny, co nastąpiło w 1982 roku. Powstało wtedy Przedsiębiorstwo Turystyczne „Czantoria” w Ustroniu, które działało do 1995 roku.

Gościem spotkania był Janusz Grohman, dyrektor „Czantorii” od 1974 roku, obecnie wolontariusz Parkowej Akademii Wolontariatu w Parku Śląskim, który podzielił się swymi wiadomościami na temat funkcjonowania przedsiębiorstwa w rzeczywistości PRL. Słuchacze podziwiali doskonałą pamięć i składali życzenia urodzinowe. Ciekawostki i wspomnienia przywoływane były w miłej atmosferze, a dowiedzieć się można było bardzo ciekawych rzeczy, np. że pierwszą dyskotekę w Wiśle zorganizowano za zgodą naczelnika miasta w latach 70. XX wieku w strażnicy na Oazie, DJ-em był p. Gazda.

Narodowe Czytanie

Jak co roku w całym kraju odbyło się Narodowe Czytanie – akcja promująca czytelnictwo i największe dzieła polskiej literatury. Tym razem czytano Wesele Stanisława Wyspiańskiego (1869-1907), sztukę, która swą prapremierę miała w Teatrze Miejskim w Krakowie 16 marca 1901 roku, a powstała na kanwie autentycznego wydarzenia jakim było wesele poety Lucjana Rydla z chłopką z Bronowic, Jadwigą Mikołajczykówną.

Biblioteka w Wiśle także włączyła się w Narodowe Czytanie i przypomniała twórczość Stanisława Wyspiańskiego, który był jednym z najgenialniejszych polskich artystów. Wybitny przedstawiciel Młodej Polski, zajmował się wieloma dziedzinami sztuki. Uprawiał malarstwo, pisał utwory liryczne i dramatyczne, libretta oper, projektował witraże, meble, a nawet strój dla Lajkonika.

                Na dzień przed ogólnopolską akcją wykład pt. „Jak czytać Wesele?” wygłosił w Wiśle znawca dramatu i teatru, prof. dr hab. Włodzimierz Szturc, który przedstawił różne możliwości interpretacji sztuki. Nie negując szkolnych, politycznych i symbolicznych, lektur dramatu zaproponował jego nowe odczytanie. Zwrócił uwagę m.in. na muzyczność tekstu w kontekście charakteru autora, jego pracy w teatrze (gdzie obok powstawała inscenizacja Zawiszy Czarnego Kazimierza Przerwy-Tetmajera) i znajomości tradycji literackiej, zwłaszcza twórczości Juliusza Słowackiego. Niebagatelne znaczenie miał także talent malarski Wyspiańskiego, który scenę komponował kolorystycznie oraz wkład wybitnych aktorów, zwłaszcza Heleny Modrzejewskiej. Przy okazji była mowa o innych dramatach Wyspiańskiego, Akropolis Legendzie, której Profesor wraz ze współpracownikami w marcu tego roku przedstawił interpretację muzyczną w Instytucie Teatralnym w Warszawie w cyklu czytań scenicznych Wyspiański. Nikt mnie nie zna.

                Dziękujemy prelegentowi za wspaniały wykład, a słuchaczom za przybycie na Narodowe Czytanie, które zakończono pysznym, weselnym kołaczem i przeglądaniem nowej książki autorstwa Włodzimierza Szturca pt. Genetyka widowiska. Człowiek- Maska – Rytuał – Widowisko. Zapraszamy do biblioteki po dzieła Wyspiańskiego i znawcy jego twórczości Włodzimierza Szturca.

         

80. rocznica Święta Gór

W Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Jana Śniegonia w Wiśle 3 sierpnia 2017 roku odbyło się uroczyste spotkanie z okazji 80. rocznicy Święta Gór. Największe wydarzenie kulturalne zorganizowane w międzywojennej Wiśle odbiło się szerokim echem w całym kraju. Pisała o nim prasa rządowa i opozycyjna, ale dla uczestników najważniejsze były prezentacje rodzimego folkloru z całego łuku Karpat.

            Uroczyste spotkanie rozpoczęło się pokazem multimedialnym. Archiwalne zdjęcia i przebieg Święta Gór w dniach od 15-22 sierpnia 1937 roku przedstawiła dyrektor biblioteki Renata Czyż. Następnie do rozmowy zaprosiła ekspertów: etnograf Małgorzatę Kiereś z Muzeum Beskidzkiego w Wiśle i historyka dr. hab. Krzysztofa Nowaka z Uniwersytetu Śląskiego. W rozmowie nakreślone zostało tło polityczno-społeczne przedwojennych festiwali folklorystycznych w Polsce, udział wojska w ich organizacji oraz koncepcja międzynarodowych sojuszy zawieranych przez władze II Rzeczypospolitej, w które wpisywał się m.in. udział w występach grupy z Rumunii. Z kolei od strony etnograficznej została podkreślona wartość kultury własnej poszczególnych grup etnograficznych łuku Karpat, dbałość o zachowanie dziedzictwa przodków zarówno w stroju, jak i w pieśniach, tańcach i obrzędach. To właśnie w latach międzywojennych została zbudowana świadomość góralskiej wspólnoty, która współcześnie owocuje, np. odrodzeniem gospodarki pasterskiej.

Na zakończenie spotkania została przypomniana kolejna 80. rocznica związana z kulturą beskidzką, mianowicie sukcesy artystów śląskich odniesione na Wystawie Światowej w Paryżu w 1937 roku. Drzeworytnicy Paweł Steller z Ustronia Hermanic oraz Jan Wałach z Istebnej przywieźli z niej medale odpowiednio złoty i brązowy. W tym samym roku obaj wystawiali swe prace w Wiśle podczas Święta Gór.

Otwarta w bibliotece wystawa prezentuje „Typy góralskie” czyli portrety górali wydawane w tzw. tekach drzeworytniczych, które znajdują się w zbiorach placówki. Ekspozycja będzie czynna do końca września w godzinach pracy biblioteki. Serdecznie zapraszamy!!!

 

 

 

Dźwięki reformacji

Ostatni wykład tegorocznej edycji Wakacyjnej Akademii Kultury odbył się w wiślańskiej bibliotece 27 lipca, a wygłosił go dr Zenon Mojżysz pracownik Instytutu Muzyki Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie. Prelegent studiował muzykę (skrzypce) i muzykologię w Darmstadt i w Hamburgu, gdzie uzyskał doktorat w 2008 roku, a jego głównym przedmiotem badań jest muzyka renesansowa i barokowa. Autor książek i artykułów w języku polskim i niemieckim na temat muzyki dawnej i Śląska Cieszyńskiego, m.in. na temat dzieł Jana Sztwiertni i jego twórczości w kontekście muzycznych tradycji Śląska Cieszyńskiego i realizator grantu na temat ewangelickiej kultury muzycznej Śląska Cieszyńskiego w XVIII wieku, ostatnio analizował archiwalia muzyczne, m.in. zachowane w Bibliotece i Archiwum Tschammera w Kościele Jezusowym w Cieszynie.

         Wiślański wykład pt. „Dźwięki reformacji” dotyczył muzyki protestanckiej od XVI-XVIII wieku i był bogato ilustrowany nie tylko obrazem, ale przede wszystkim dźwiękiem. Dr Zenon Mojżysz przedstawił tradycje muzyczne, z których czerpała reformacja oraz wyjaśnił, na czym polegały zmiany wprowadzane przez twórców protestanckich. Była mowa o znaczeniu liturgii (wraz ze śpiewaną Ewangelią), języku narodowym pieśni i rozwoju chorału protestanckiego, wykonywanego wspólnie przez wiernych podczas nabożeństw. Korzystanie z muzycznych wynalazków włoskich, rozwój śpiewu figuralnego i wprowadzenie stylu koncertowego można było prześledzić na podstawie prezentowanych fragmentów utworów muzycznych z epoki. Archiwalne zapisy nutowe, także pochodzące z terenu Śląska Cieszyńskiego, pojawiały się na ekranie wraz ze współczesnymi ich wykonaniami. Oczywiście nie zabrakło hymnu Marcina Lutra „Warownym grodem” i dzieł Jana Sebastiana Bacha.

Wykład, choć specjalistyczny, zachwycił słuchaczy, którzy oczarowani podkreślali, że dzięki tej prelekcji odkryli nowy świat. Na co dzień bowiem rzadko ma się okazję słuchać muzyki dawnej i oglądać skarby w postaci starych zapisów nutowych przechowywanych w archiwach. Dziękujemy zatem naszemu przewodnikowi po nieznanym muzycznym świecie za wspaniałą wyprawę w głąb tradycji i zamykamy tegoroczną Wakacyjną Akademię Kultury. Cykle letnich wykładów odbywają się w wiślańskiej bibliotece od pięciu lat i co roku przybywa i prelegentów, i słuchaczy. Dziękujemy!!!

 

O sztuce reformacji

Kolejny wykład w wiślańskiej bibliotece podczas tegorocznej edycji Wakacyjnej Akademii Kultury wygłosiła prof. dr hab. Ewa Chojecka z Bielska-Białej. Emerytowana kierownik Zakładu Historii Sztuki na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach mówiła o sztuce reformacji, a głównie o architekturze sakralnej. Na przykładzie kościołów pojawiających się w przestrzeni Śląska od XVIII wieku, można było prześledzić nie tylko dzieje historyczne, ale i przemiany wrażliwości estetycznej śląskiego ewangelika.

We wstępie historycznym Pani Profesor mówiła o współużytkowaniu tych samych, średniowiecznych kościołów przez wspólnoty katolickie i ewangelickie od XVI wieku, a także o okresie, kiedy wojny i nietolerancja religijna nie pozwalały na wyrażanie siebie i własnej konfesji poprzez sztukę. Nieobecność protestanckiej architektury siłą rzeczy zastępowały leśne kościoły, które nadal można oglądać w bibliotece na wystawie fotograficznej. Kiedy na mocy układów politycznych pojawił się pierwszy kościół ewangelicki na Górnym Śląsku, Kościół Jezusowy w Cieszynie, na Śląsku rozpoczęła się epoka definiowania od nowa ewangelickiej tożsamości wyznaniowej za pomocą architektury i sztuki. Profesor Ewa Chojecka prezentowała i omawiała przykłady budynków kościelnych ze Śląska Pruskiego i Austriackiego, pokazywała zależności od przepisów prawa obowiązujących na jednym Śląsku, ale w dwóch różnych państwach, wskazywała na charakterystyczne cechy stylu danej epoki, które ze względów wyznaniowych i różnic teologicznych podlegały modyfikacji. Za wynalazek reformacji należy uznać nie tylko empory czy skromność wystroju, ale mające uzasadnienie praktyczne i teologiczne połączenie ołtarza i ambony, które zaobserwować można m.in. na Bielskim Syjonie, na którym także stoi jedyny w Polsce pomnik Marcina Lutra.

Podczas spotkania była również mowa o najnowszych wydawnictwach oraz wystawach, nie tylko dotyczących dziedzictwa reformacji, ale polskiego dziedzictwa kulturalnego, w którym często nie uwzględnia się Śląska ani innych pograniczy kulturowych. Wykład wpisał się także w dyskusję o świętowaniu 500 lat reformacji. Profesor Ewa Chojecka wyjaśniła ponownie, co wcześniej uczyniła w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”, że nie chodzi o świętowanie, ale o głęboką refleksję i wielki rachunek sumienia. O zastanowienie się, kim wszyscy jesteśmy jako dziedzice i spadkobiercy tego wszystkiego, co się wydarzyło w ciągu 500 lat.

prof. zw. dr hab. Ewa Chojecka – ur. w Bielsku-Białej, zajmuje się historią sztuki, należy do Komitetu Nauk o Sztuce Wydziału Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie w 1959 roku uzyskała doktorat, a w 1969 habilitowała się. W roku 1987 została profesorem nadzwyczajnym, a w roku 1996 profesorem zwyczajnym. Większość życia zawodowego związała z Uniwersytetem Śląskim, gdzie w latach 1978-2003 kierowała Zakładem Historii Sztuki na Wydziale Nauk Społecznych, obecnie na emeryturze.

Autorka wielu książek i artykułów naukowych, recenzentka i promotorka prac magisterskich i doktorskich, redaktorka prac zbiorowych, członkini redakcji czasopism naukowych. Wśród prac autorskich wymienić należy, m.in. „Ilustracja polskiej książki drukowanej w XVI i XVII wieku” (1980); „Miasto jako dzieło sztuki. Architektura i urbanistyka Bielska-Białej do 1939 roku” (1994); „Ratusz w Bielsku-Białej. Dzieło sztuki i pomnik samorządności. 1897-1997” (1997) czy artykułu o jedynym w Polsce pomniku Marcina Lutra.

Od 1980 roku współuczestniczyła w akcji społecznej restytucji Muzeum Śląskiego (1984). W 1993 roku zainicjowała wystawę, której była komisarzem pt. „Oblicza sztuki protestanckiej na Górnym Śląsku” zorganizowaną przez Muzeum Śląskie. Do 2013 roku była też członkiem i przewodniczącą Rady Muzealnej tej placówki. Redaktor i współautor książki „Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku”. Autorka wielu opracowań dotyczących sztuki górnośląskiej, architektury XIX i XX wieku, grafiki renesansowej. To dzięki niej sprowadzono z Chorwacji do Katowic pomnik konny Józefa Piłsudskiego, dzieło Antuna Augustincica z 1939 roku, pozostawiony tam z powodu wybuchu wojny. Jest także współzałożycielką powstałego w 1989 roku Związku Górnośląskiego, w latach 90. XX wieku była prezesem Oddziału Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego w Bielsku-Białej.

Laureatka wielu nagród i odznaczeń, tj. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Nagroda im. Karola Miarki (1991); Śląski Szmaragd (2005); Nagroda im. ks. Augustina Weltzla tzw. „Górnośląski Tacyt” (2006); Nagroda im. Georga Dehio (2013), Nagroda im. ks. Leopolda Otto (2017).

Literatura zreformowana

Gościem wiślańskiej biblioteki 13 lipca 2017 roku był prof. dr hab. Ryszard Koziołek, prorektor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Tytuł drugiego wykładu wygłoszonego podczas tegorocznej Wakacyjnej Akademii Kultury brzmiał Reformacja czy reformacje? Odpowiedź literatury i był fascynującym przeglądem wybranych dzieł, które tworzył i tworzy nowożytny człowiek, całkowicie zmieniony przez wiek XVI.

           Punktem wyjścia wykładu było jedno zdanie z Lalki Bolesława Prusa zapisane w pamiętniku subiekta doskonałego, Ignacego Rzeckiego. Mianowicie notuje on informację o pracowniku sklepu Wokulskiego Mraczewskim, że siedział w teatrze z Matyldą w ósmym rzędzie na operze Hugonoci Giacomo Meyerbeera. Zdanie wydawałoby się zbędne w arcydziele jakim jest Lalka, jednak w jakimś celu zamieszczone przez Bolesława Prusa. Po co? Nie wiemy, ale możemy dociekać skąd się wzięli francuscy protestanci w XIX-wiecznej, polskiej powieści realistycznej. Dalej była mowa o niepoznawalności Lutra, od którego zaczęła się nie reformacja, ale nasze myślenie o niej, przykrawaniu postaci reformatora do swoich idei przez poszczególne epoki, rewolucji w postrzeganiu człowieka, jaka miała miejsce w XVI wieku, m.in. dzięki Lutrowi, ale i całej plejadzie uczonych. Profesor czytał i wykładał poezje Reja, Kochanowskiego i Sępa-Szarzyńskiego, a na zakończenie była wisienka na torcie czyli rzecz o luteranizmie w prozie Jerzego Pilcha. O jego ironii i nostalgii za utraconym dziedzictwem i o porządkowaniu chaosu rzeczywistości przez precyzję słowa.

Po wykładzie posypały się pytania i wywiązały ciekawe rozmowy. Profesor Ryszard Koziołek, jako znawca twórczości Sienkiewicza, nie mógł nie opowiedzieć o protestanckich bohaterach Trylogii, a słuchacze nie chcieli wypuścić go z sali. Dziękujemy prelegentowi za ciekawe spotkanie i zapraszamy na kolejny wykład, który odbędzie się 20 lipca o godz. 16.00. O sztuce reformacji opowie prof. dr hab. Ewa Chojecka.

Prof. dr hab. Ryszard Koziołek pochodzi z Jasienicy, a zawodowo związany jest z Uniwersytetem Śląskim. Doktorat obronił w 1997 roku, habilitację w 2010 roku, nadanie tytułu profesora nastąpiło w roku 2016. Do jego zainteresowań naukowych należą m.in.: historia literatury pozytywizmu i modernizmu, historia i teoria powieści, antropologia narracji, związki literatury i filmu. Jest autorem prac naukowych na temat twórczości Teodora Parnickiego i Henryka Sienkiewicza, a przy tym jednym z najwybitniejszych znawców Trylogii. Jest także członkiem Komisji Historycznej PAN Oddział w Katowicach i Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza, wchodzi w skład komitetów redakcyjnych pism naukowych, pełnił i pełni różne funkcje administracyjne: opiekuna Kół Naukowych Studentów i Doktorantów Wydziału Filologicznego UŚ, dyrektora Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UŚ, obecnie jest prorektorem ds. Kształcenia i Studentów na Uniwersytecie Śląskim. Pracuje jako juror w ogólnopolskich konkursach literackich, m.in. zasiadał w jury, któremu też przewodniczył, Nagrody Literackiej Nike w kadencji 2012-2015. Sam również jest laureatem wielu nagród. W 2010 roku otrzymał Nagrodę Literacką Gdyni w kategorii esej za książkę Ciała Sienkiewicza. Studia o płci i przemocy, w 2017 roku otrzymał prestiżową Nagrodę im. Kazimierza Wyki – wyróżnienie przyznawane w dziedzinie krytyki literackiej, eseistyki i historii literatury przez marszałka województwa małopolskiego i prezydenta Miasta Karkowa. Bibliografia Profesora jest tak obszerna, że nie sposób wymienić wszystkich publikacji. Wspomnieć trzeba koniecznie dwie książki Znakowanie trawy albo Praktyki filologii (2011) i Dobrze się myśli literaturą (2016). Swoje eseje o prozie współczesnej Autor publikuje także w prasie, m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Polityce” i „Tygodniku Powszechnym”.

 

 

Wakacje z biblioteką

Miejska Biblioteka Publiczna w Wiśle po raz z kolejny przygotowała ofertę spędzenia wolnego czasu wakacyjnego dla dzieci z Wisły. Podczas zajęć Letniej Akademii Zabawy w dniach od 3-8 lipca 2017 roku dzieci i młodzież podążali śladami bohaterów wiślańskich legend. Całość zajęć literacko-plastycznych i wycieczek została zrealizowana w związku z obchodzonym właśnie Rokiem Rzeki Wisły w ramach zadania „Legendy i podania od źródeł Wisły”.

W pierwszym dniu uczestnicy po przejażdżce autobusem i konnym zaprzęgiem wybrali się na spacer wzdłuż Białej Wisełki, by nieopodal wodospadów Kaskad Rodła wysłuchać legendy o początkach rzeki czyli o „O Białce i Czarnosze”. Kolejnego dnia grupa wyjechała koleją linową na Skolnity, gdzie wszyscy podziwiali piękną panoramę Wisły, a następnie zeszli na osiedle Zdejszy, gdzie według legendy na polanie zwanej Łęgiem pierwszy mieszkaniec Wisły Imko Wisełka wybudował swoje obozowisko. Śladem tego samego bohatera wiodła kolejna trasa. W dolinie  Gościejowa bowiem, zgodnie z legendą, Imko był świadkiem pojedynku ogromnego wilka z okazałym jeleniem. Na szczęście uczestnicy nie natknęli się na żadną niebezpieczną zwierzynę, podobnie jak to spotkało Imka w dolinie Czarnego, gdzie musiał udawać martwego wobec potężnego niedźwiedzia. W czwartek dzieci poznały legendę „O Malice” – pięknej, ale chciwej i pełnej pychy góralce i wysłuchały fragmentu powieści Bogumiła Hoffa o zbójcach ukrywających się w jaskini na Malinowie. Dlatego też tego dnia celem wycieczki była Malinka, a konkretnie Cieńków, na który grupa wjechała kolejką. Następnego dnia wszyscy wybrali się do Głębiec, gdzie zgodnie legendą Imko, odnalazł ludzką zagrodę i poznał śliczną Jewkę. Celem ostatniej wyprawy była zapora w dolinie Czarnego, gdzie odbyło się czytanie wiślańskich legend i uroczyste podsumowanie spotkań oraz wręczenie pamiątkowych dyplomów. Przejazd ciuchcią i zwiedzanie wnętrza zapory, wspinanie się pod czujnym okiem GOPR-owców i wiele innych atrakcji zapewne pozostaną na długo w pamięci bibliotecznych wycieczkowiczów.

Podczas wszystkich spotkań dzieci miały okazję wykonać prace plastyczne lub wziąć udział w zabawach integracyjnych, było śpiewanie, rozwiązywanie krzyżówek sprawdzających wiedzę z poznanych legend, dodatkowo każdego dnia serwowane były gorące posiłki. Nawiązały się nowe przyjaźnie, a co najbardziej cieszy to uśmiechy dzieci i zapowiedzi rodziców i ich pociech, że w przyszłym roku znowu zapiszą się na zajęcia Letniej Akademii Zabawy.

Dziękujemy wszystkim za udział i wspaniale spędzony czas, a w szczególności naszym wolontariuszkom, paniom Barbarze Kuszel i Joannie Bolechowicz-Świerczek, które wraz z pracownikami biblioteki opiekowały się naszą biblioteczną grupą. Dziękujemy również właścicielom ciuchci „Martusia”, która bezpłatnie przewiozła nasze dzieci.

Letnia Akademia Zabawy w tym roku została zrealizowana w ramach zadania „Legendy i podania od źródeł Wisły”, na które biblioteka otrzymała dofinansowanie z programu „Kultura – Interwencje 2017” prowadzonego przez Narodowe Centrum Kultury. Partnerami biblioteki w realizacji przedsięwzięcia są: Gmina Wisła, Nadleśnictwo Wisła i Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gliwicach. Dziękujemy!!!

Monika Śliwka, Renata Czyż

Dzień 1 – Czarne
Dzień 2 – Skolnity
Dzień 3 – Gościejów
Dzień 4 – Malinka
Dzień 5 – Głębce
Dzień 6 – Zapora

Wakacyjna Akademia Kultury

W Miejskiej Bibliotece Publicznej im. J. Śniegonia w Wiśle odbył się wykład inaugurujący Wakacyjną Akademię Kultury. Letnie spotkania z nauką, w tym roku pod hasłem „Dziedzictwo 500 lat reformacji”, rozpoczęły się dnia 6 lipca 2017 roku. Na początek została otwarta wystawa fotograficzna pt. „Leśne kościoły” autorstwa Michała Pilcha, a następnie wykład wygłosił prof. dr hab. Zbigniew Pasek, religioznawca i kulturoznawca z Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej.

                Wystawa fotograficzna przedstawia miejsca, w których w czasach prześladowań religijnych odbywały się tajne, ewangelickie nabożeństwa. Są to leśne polany na stokach gór lub w dolinach Beskidu Śląskiego, zarówno po polskiej, jak i czeskiej stronie granicy. Większość fotografii wykonał Michał Pilch z Ustronia, który od kilkunastu lat zajmuje się przywracaniem „ewangelickich kamieni” zbiorowej pamięci mieszkańców Śląska Cieszyńskiego, choć nie tylko. Są bowiem miejsca położone na terenie dawnej Galicji (Lipowa), a także Moraw (Suchodol nad Odrą). Autor wystawy, przewodnik beskidzki, współredaktor „Pamiętnika Ustrońskiego” i wiceprezes Towarzystwa Miłośników Ustronia, był też pomysłodawcą oraz głównym wykonawcą książki pt. „Leśne kościoły”, którą można jeszcze nabyć w księgarniach.

                Inauguracyjny wykład pt. „Dzieci Lutra. Drzewo genealogiczne protestantyzmu” wygłosił prof. Zbigniew Pasek, który przedstawił wyznaniowe dziedzictwo reformacji. Osią wykładu były spory teologiczne, które w łonie protestantyzmu toczyły się od XVI wieku. Na ich tle dochodziło i nadal dochodzi do różnicowania się wspólnot wyznaniowych i powstawania kolejnych kościołów. Była mowa o najstarszych liniach podziałów wynikających z interpretacji Biblii i sakramentów: Wieczerzy Pańskiej i chrztu, a także współczesnych problemach prowadzących do różnych stanowisk zajmowanych przez kościoły, jak dopuszczanie kobiet do ordynacji (sprawowania urzędów duchownych), bioetyka czy homoseksualizm. Podsumowaniem wykładu był krótki opis wkładu reformacji w rozwój Europy i świata.

                Uczestnicy spotkania z wielką uwagą wysłuchali wykładu ilustrowanego prezentacją multimedialną i z zainteresowaniem oglądali wystawę, rozpoznając na fotografiach znane sobie miejsca. W miłej atmosferze toczyły się również rozmowy kuluarowe przy słodkim poczęstunku. Umawiano się już na następny wykład za tydzień, w czwartek 13 lipca, kiedy gościem biblioteki będzie prof. dr hab. Ryszard Koziołek, literaturoznawca z Uniwersytetu Śląskiego. Biblioteka zaprasza!