Archiwum kategorii: Wydarzenia 2017

Narodowe Czytanie

Jak co roku w całym kraju odbyło się Narodowe Czytanie – akcja promująca czytelnictwo i największe dzieła polskiej literatury. Tym razem czytano Wesele Stanisława Wyspiańskiego (1869-1907), sztukę, która swą prapremierę miała w Teatrze Miejskim w Krakowie 16 marca 1901 roku, a powstała na kanwie autentycznego wydarzenia jakim było wesele poety Lucjana Rydla z chłopką z Bronowic, Jadwigą Mikołajczykówną.

Biblioteka w Wiśle także włączyła się w Narodowe Czytanie i przypomniała twórczość Stanisława Wyspiańskiego, który był jednym z najgenialniejszych polskich artystów. Wybitny przedstawiciel Młodej Polski, zajmował się wieloma dziedzinami sztuki. Uprawiał malarstwo, pisał utwory liryczne i dramatyczne, libretta oper, projektował witraże, meble, a nawet strój dla Lajkonika.

                Na dzień przed ogólnopolską akcją wykład pt. „Jak czytać Wesele?” wygłosił w Wiśle znawca dramatu i teatru, prof. dr hab. Włodzimierz Szturc, który przedstawił różne możliwości interpretacji sztuki. Nie negując szkolnych, politycznych i symbolicznych, lektur dramatu zaproponował jego nowe odczytanie. Zwrócił uwagę m.in. na muzyczność tekstu w kontekście charakteru autora, jego pracy w teatrze (gdzie obok powstawała inscenizacja Zawiszy Czarnego Kazimierza Przerwy-Tetmajera) i znajomości tradycji literackiej, zwłaszcza twórczości Juliusza Słowackiego. Niebagatelne znaczenie miał także talent malarski Wyspiańskiego, który scenę komponował kolorystycznie oraz wkład wybitnych aktorów, zwłaszcza Heleny Modrzejewskiej. Przy okazji była mowa o innych dramatach Wyspiańskiego, Akropolis Legendzie, której Profesor wraz ze współpracownikami w marcu tego roku przedstawił interpretację muzyczną w Instytucie Teatralnym w Warszawie w cyklu czytań scenicznych Wyspiański. Nikt mnie nie zna.

                Dziękujemy prelegentowi za wspaniały wykład, a słuchaczom za przybycie na Narodowe Czytanie, które zakończono pysznym, weselnym kołaczem i przeglądaniem nowej książki autorstwa Włodzimierza Szturca pt. Genetyka widowiska. Człowiek- Maska – Rytuał – Widowisko. Zapraszamy do biblioteki po dzieła Wyspiańskiego i znawcy jego twórczości Włodzimierza Szturca.

         

80. rocznica Święta Gór

W Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Jana Śniegonia w Wiśle 3 sierpnia 2017 roku odbyło się uroczyste spotkanie z okazji 80. rocznicy Święta Gór. Największe wydarzenie kulturalne zorganizowane w międzywojennej Wiśle odbiło się szerokim echem w całym kraju. Pisała o nim prasa rządowa i opozycyjna, ale dla uczestników najważniejsze były prezentacje rodzimego folkloru z całego łuku Karpat.

            Uroczyste spotkanie rozpoczęło się pokazem multimedialnym. Archiwalne zdjęcia i przebieg Święta Gór w dniach od 15-22 sierpnia 1937 roku przedstawiła dyrektor biblioteki Renata Czyż. Następnie do rozmowy zaprosiła ekspertów: etnograf Małgorzatę Kiereś z Muzeum Beskidzkiego w Wiśle i historyka dr. hab. Krzysztofa Nowaka z Uniwersytetu Śląskiego. W rozmowie nakreślone zostało tło polityczno-społeczne przedwojennych festiwali folklorystycznych w Polsce, udział wojska w ich organizacji oraz koncepcja międzynarodowych sojuszy zawieranych przez władze II Rzeczypospolitej, w które wpisywał się m.in. udział w występach grupy z Rumunii. Z kolei od strony etnograficznej została podkreślona wartość kultury własnej poszczególnych grup etnograficznych łuku Karpat, dbałość o zachowanie dziedzictwa przodków zarówno w stroju, jak i w pieśniach, tańcach i obrzędach. To właśnie w latach międzywojennych została zbudowana świadomość góralskiej wspólnoty, która współcześnie owocuje, np. odrodzeniem gospodarki pasterskiej.

Na zakończenie spotkania została przypomniana kolejna 80. rocznica związana z kulturą beskidzką, mianowicie sukcesy artystów śląskich odniesione na Wystawie Światowej w Paryżu w 1937 roku. Drzeworytnicy Paweł Steller z Ustronia Hermanic oraz Jan Wałach z Istebnej przywieźli z niej medale odpowiednio złoty i brązowy. W tym samym roku obaj wystawiali swe prace w Wiśle podczas Święta Gór.

Otwarta w bibliotece wystawa prezentuje „Typy góralskie” czyli portrety górali wydawane w tzw. tekach drzeworytniczych, które znajdują się w zbiorach placówki. Ekspozycja będzie czynna do końca września w godzinach pracy biblioteki. Serdecznie zapraszamy!!!

 

 

 

Dźwięki reformacji

Ostatni wykład tegorocznej edycji Wakacyjnej Akademii Kultury odbył się w wiślańskiej bibliotece 27 lipca, a wygłosił go dr Zenon Mojżysz pracownik Instytutu Muzyki Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie. Prelegent studiował muzykę (skrzypce) i muzykologię w Darmstadt i w Hamburgu, gdzie uzyskał doktorat w 2008 roku, a jego głównym przedmiotem badań jest muzyka renesansowa i barokowa. Autor książek i artykułów w języku polskim i niemieckim na temat muzyki dawnej i Śląska Cieszyńskiego, m.in. na temat dzieł Jana Sztwiertni i jego twórczości w kontekście muzycznych tradycji Śląska Cieszyńskiego i realizator grantu na temat ewangelickiej kultury muzycznej Śląska Cieszyńskiego w XVIII wieku, ostatnio analizował archiwalia muzyczne, m.in. zachowane w Bibliotece i Archiwum Tschammera w Kościele Jezusowym w Cieszynie.

         Wiślański wykład pt. „Dźwięki reformacji” dotyczył muzyki protestanckiej od XVI-XVIII wieku i był bogato ilustrowany nie tylko obrazem, ale przede wszystkim dźwiękiem. Dr Zenon Mojżysz przedstawił tradycje muzyczne, z których czerpała reformacja oraz wyjaśnił, na czym polegały zmiany wprowadzane przez twórców protestanckich. Była mowa o znaczeniu liturgii (wraz ze śpiewaną Ewangelią), języku narodowym pieśni i rozwoju chorału protestanckiego, wykonywanego wspólnie przez wiernych podczas nabożeństw. Korzystanie z muzycznych wynalazków włoskich, rozwój śpiewu figuralnego i wprowadzenie stylu koncertowego można było prześledzić na podstawie prezentowanych fragmentów utworów muzycznych z epoki. Archiwalne zapisy nutowe, także pochodzące z terenu Śląska Cieszyńskiego, pojawiały się na ekranie wraz ze współczesnymi ich wykonaniami. Oczywiście nie zabrakło hymnu Marcina Lutra „Warownym grodem” i dzieł Jana Sebastiana Bacha.

Wykład, choć specjalistyczny, zachwycił słuchaczy, którzy oczarowani podkreślali, że dzięki tej prelekcji odkryli nowy świat. Na co dzień bowiem rzadko ma się okazję słuchać muzyki dawnej i oglądać skarby w postaci starych zapisów nutowych przechowywanych w archiwach. Dziękujemy zatem naszemu przewodnikowi po nieznanym muzycznym świecie za wspaniałą wyprawę w głąb tradycji i zamykamy tegoroczną Wakacyjną Akademię Kultury. Cykle letnich wykładów odbywają się w wiślańskiej bibliotece od pięciu lat i co roku przybywa i prelegentów, i słuchaczy. Dziękujemy!!!

 

O sztuce reformacji

Kolejny wykład w wiślańskiej bibliotece podczas tegorocznej edycji Wakacyjnej Akademii Kultury wygłosiła prof. dr hab. Ewa Chojecka z Bielska-Białej. Emerytowana kierownik Zakładu Historii Sztuki na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach mówiła o sztuce reformacji, a głównie o architekturze sakralnej. Na przykładzie kościołów pojawiających się w przestrzeni Śląska od XVIII wieku, można było prześledzić nie tylko dzieje historyczne, ale i przemiany wrażliwości estetycznej śląskiego ewangelika.

We wstępie historycznym Pani Profesor mówiła o współużytkowaniu tych samych, średniowiecznych kościołów przez wspólnoty katolickie i ewangelickie od XVI wieku, a także o okresie, kiedy wojny i nietolerancja religijna nie pozwalały na wyrażanie siebie i własnej konfesji poprzez sztukę. Nieobecność protestanckiej architektury siłą rzeczy zastępowały leśne kościoły, które nadal można oglądać w bibliotece na wystawie fotograficznej. Kiedy na mocy układów politycznych pojawił się pierwszy kościół ewangelicki na Górnym Śląsku, Kościół Jezusowy w Cieszynie, na Śląsku rozpoczęła się epoka definiowania od nowa ewangelickiej tożsamości wyznaniowej za pomocą architektury i sztuki. Profesor Ewa Chojecka prezentowała i omawiała przykłady budynków kościelnych ze Śląska Pruskiego i Austriackiego, pokazywała zależności od przepisów prawa obowiązujących na jednym Śląsku, ale w dwóch różnych państwach, wskazywała na charakterystyczne cechy stylu danej epoki, które ze względów wyznaniowych i różnic teologicznych podlegały modyfikacji. Za wynalazek reformacji należy uznać nie tylko empory czy skromność wystroju, ale mające uzasadnienie praktyczne i teologiczne połączenie ołtarza i ambony, które zaobserwować można m.in. na Bielskim Syjonie, na którym także stoi jedyny w Polsce pomnik Marcina Lutra.

Podczas spotkania była również mowa o najnowszych wydawnictwach oraz wystawach, nie tylko dotyczących dziedzictwa reformacji, ale polskiego dziedzictwa kulturalnego, w którym często nie uwzględnia się Śląska ani innych pograniczy kulturowych. Wykład wpisał się także w dyskusję o świętowaniu 500 lat reformacji. Profesor Ewa Chojecka wyjaśniła ponownie, co wcześniej uczyniła w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”, że nie chodzi o świętowanie, ale o głęboką refleksję i wielki rachunek sumienia. O zastanowienie się, kim wszyscy jesteśmy jako dziedzice i spadkobiercy tego wszystkiego, co się wydarzyło w ciągu 500 lat.

prof. zw. dr hab. Ewa Chojecka – ur. w Bielsku-Białej, zajmuje się historią sztuki, należy do Komitetu Nauk o Sztuce Wydziału Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk. Ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie w 1959 roku uzyskała doktorat, a w 1969 habilitowała się. W roku 1987 została profesorem nadzwyczajnym, a w roku 1996 profesorem zwyczajnym. Większość życia zawodowego związała z Uniwersytetem Śląskim, gdzie w latach 1978-2003 kierowała Zakładem Historii Sztuki na Wydziale Nauk Społecznych, obecnie na emeryturze.

Autorka wielu książek i artykułów naukowych, recenzentka i promotorka prac magisterskich i doktorskich, redaktorka prac zbiorowych, członkini redakcji czasopism naukowych. Wśród prac autorskich wymienić należy, m.in. „Ilustracja polskiej książki drukowanej w XVI i XVII wieku” (1980); „Miasto jako dzieło sztuki. Architektura i urbanistyka Bielska-Białej do 1939 roku” (1994); „Ratusz w Bielsku-Białej. Dzieło sztuki i pomnik samorządności. 1897-1997” (1997) czy artykułu o jedynym w Polsce pomniku Marcina Lutra.

Od 1980 roku współuczestniczyła w akcji społecznej restytucji Muzeum Śląskiego (1984). W 1993 roku zainicjowała wystawę, której była komisarzem pt. „Oblicza sztuki protestanckiej na Górnym Śląsku” zorganizowaną przez Muzeum Śląskie. Do 2013 roku była też członkiem i przewodniczącą Rady Muzealnej tej placówki. Redaktor i współautor książki „Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku”. Autorka wielu opracowań dotyczących sztuki górnośląskiej, architektury XIX i XX wieku, grafiki renesansowej. To dzięki niej sprowadzono z Chorwacji do Katowic pomnik konny Józefa Piłsudskiego, dzieło Antuna Augustincica z 1939 roku, pozostawiony tam z powodu wybuchu wojny. Jest także współzałożycielką powstałego w 1989 roku Związku Górnośląskiego, w latach 90. XX wieku była prezesem Oddziału Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego w Bielsku-Białej.

Laureatka wielu nagród i odznaczeń, tj. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Nagroda im. Karola Miarki (1991); Śląski Szmaragd (2005); Nagroda im. ks. Augustina Weltzla tzw. „Górnośląski Tacyt” (2006); Nagroda im. Georga Dehio (2013), Nagroda im. ks. Leopolda Otto (2017).

Literatura zreformowana

Gościem wiślańskiej biblioteki 13 lipca 2017 roku był prof. dr hab. Ryszard Koziołek, prorektor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Tytuł drugiego wykładu wygłoszonego podczas tegorocznej Wakacyjnej Akademii Kultury brzmiał Reformacja czy reformacje? Odpowiedź literatury i był fascynującym przeglądem wybranych dzieł, które tworzył i tworzy nowożytny człowiek, całkowicie zmieniony przez wiek XVI.

           Punktem wyjścia wykładu było jedno zdanie z Lalki Bolesława Prusa zapisane w pamiętniku subiekta doskonałego, Ignacego Rzeckiego. Mianowicie notuje on informację o pracowniku sklepu Wokulskiego Mraczewskim, że siedział w teatrze z Matyldą w ósmym rzędzie na operze Hugonoci Giacomo Meyerbeera. Zdanie wydawałoby się zbędne w arcydziele jakim jest Lalka, jednak w jakimś celu zamieszczone przez Bolesława Prusa. Po co? Nie wiemy, ale możemy dociekać skąd się wzięli francuscy protestanci w XIX-wiecznej, polskiej powieści realistycznej. Dalej była mowa o niepoznawalności Lutra, od którego zaczęła się nie reformacja, ale nasze myślenie o niej, przykrawaniu postaci reformatora do swoich idei przez poszczególne epoki, rewolucji w postrzeganiu człowieka, jaka miała miejsce w XVI wieku, m.in. dzięki Lutrowi, ale i całej plejadzie uczonych. Profesor czytał i wykładał poezje Reja, Kochanowskiego i Sępa-Szarzyńskiego, a na zakończenie była wisienka na torcie czyli rzecz o luteranizmie w prozie Jerzego Pilcha. O jego ironii i nostalgii za utraconym dziedzictwem i o porządkowaniu chaosu rzeczywistości przez precyzję słowa.

Po wykładzie posypały się pytania i wywiązały ciekawe rozmowy. Profesor Ryszard Koziołek, jako znawca twórczości Sienkiewicza, nie mógł nie opowiedzieć o protestanckich bohaterach Trylogii, a słuchacze nie chcieli wypuścić go z sali. Dziękujemy prelegentowi za ciekawe spotkanie i zapraszamy na kolejny wykład, który odbędzie się 20 lipca o godz. 16.00. O sztuce reformacji opowie prof. dr hab. Ewa Chojecka.

Prof. dr hab. Ryszard Koziołek pochodzi z Jasienicy, a zawodowo związany jest z Uniwersytetem Śląskim. Doktorat obronił w 1997 roku, habilitację w 2010 roku, nadanie tytułu profesora nastąpiło w roku 2016. Do jego zainteresowań naukowych należą m.in.: historia literatury pozytywizmu i modernizmu, historia i teoria powieści, antropologia narracji, związki literatury i filmu. Jest autorem prac naukowych na temat twórczości Teodora Parnickiego i Henryka Sienkiewicza, a przy tym jednym z najwybitniejszych znawców Trylogii. Jest także członkiem Komisji Historycznej PAN Oddział w Katowicach i Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza, wchodzi w skład komitetów redakcyjnych pism naukowych, pełnił i pełni różne funkcje administracyjne: opiekuna Kół Naukowych Studentów i Doktorantów Wydziału Filologicznego UŚ, dyrektora Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UŚ, obecnie jest prorektorem ds. Kształcenia i Studentów na Uniwersytecie Śląskim. Pracuje jako juror w ogólnopolskich konkursach literackich, m.in. zasiadał w jury, któremu też przewodniczył, Nagrody Literackiej Nike w kadencji 2012-2015. Sam również jest laureatem wielu nagród. W 2010 roku otrzymał Nagrodę Literacką Gdyni w kategorii esej za książkę Ciała Sienkiewicza. Studia o płci i przemocy, w 2017 roku otrzymał prestiżową Nagrodę im. Kazimierza Wyki – wyróżnienie przyznawane w dziedzinie krytyki literackiej, eseistyki i historii literatury przez marszałka województwa małopolskiego i prezydenta Miasta Karkowa. Bibliografia Profesora jest tak obszerna, że nie sposób wymienić wszystkich publikacji. Wspomnieć trzeba koniecznie dwie książki Znakowanie trawy albo Praktyki filologii (2011) i Dobrze się myśli literaturą (2016). Swoje eseje o prozie współczesnej Autor publikuje także w prasie, m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Polityce” i „Tygodniku Powszechnym”.

 

 

Wakacje z biblioteką

Miejska Biblioteka Publiczna w Wiśle po raz z kolejny przygotowała ofertę spędzenia wolnego czasu wakacyjnego dla dzieci z Wisły. Podczas zajęć Letniej Akademii Zabawy w dniach od 3-8 lipca 2017 roku dzieci i młodzież podążali śladami bohaterów wiślańskich legend. Całość zajęć literacko-plastycznych i wycieczek została zrealizowana w związku z obchodzonym właśnie Rokiem Rzeki Wisły w ramach zadania „Legendy i podania od źródeł Wisły”.

W pierwszym dniu uczestnicy po przejażdżce autobusem i konnym zaprzęgiem wybrali się na spacer wzdłuż Białej Wisełki, by nieopodal wodospadów Kaskad Rodła wysłuchać legendy o początkach rzeki czyli o „O Białce i Czarnosze”. Kolejnego dnia grupa wyjechała koleją linową na Skolnity, gdzie wszyscy podziwiali piękną panoramę Wisły, a następnie zeszli na osiedle Zdejszy, gdzie według legendy na polanie zwanej Łęgiem pierwszy mieszkaniec Wisły Imko Wisełka wybudował swoje obozowisko. Śladem tego samego bohatera wiodła kolejna trasa. W dolinie  Gościejowa bowiem, zgodnie z legendą, Imko był świadkiem pojedynku ogromnego wilka z okazałym jeleniem. Na szczęście uczestnicy nie natknęli się na żadną niebezpieczną zwierzynę, podobnie jak to spotkało Imka w dolinie Czarnego, gdzie musiał udawać martwego wobec potężnego niedźwiedzia. W czwartek dzieci poznały legendę „O Malice” – pięknej, ale chciwej i pełnej pychy góralce i wysłuchały fragmentu powieści Bogumiła Hoffa o zbójcach ukrywających się w jaskini na Malinowie. Dlatego też tego dnia celem wycieczki była Malinka, a konkretnie Cieńków, na który grupa wjechała kolejką. Następnego dnia wszyscy wybrali się do Głębiec, gdzie zgodnie legendą Imko, odnalazł ludzką zagrodę i poznał śliczną Jewkę. Celem ostatniej wyprawy była zapora w dolinie Czarnego, gdzie odbyło się czytanie wiślańskich legend i uroczyste podsumowanie spotkań oraz wręczenie pamiątkowych dyplomów. Przejazd ciuchcią i zwiedzanie wnętrza zapory, wspinanie się pod czujnym okiem GOPR-owców i wiele innych atrakcji zapewne pozostaną na długo w pamięci bibliotecznych wycieczkowiczów.

Podczas wszystkich spotkań dzieci miały okazję wykonać prace plastyczne lub wziąć udział w zabawach integracyjnych, było śpiewanie, rozwiązywanie krzyżówek sprawdzających wiedzę z poznanych legend, dodatkowo każdego dnia serwowane były gorące posiłki. Nawiązały się nowe przyjaźnie, a co najbardziej cieszy to uśmiechy dzieci i zapowiedzi rodziców i ich pociech, że w przyszłym roku znowu zapiszą się na zajęcia Letniej Akademii Zabawy.

Dziękujemy wszystkim za udział i wspaniale spędzony czas, a w szczególności naszym wolontariuszkom, paniom Barbarze Kuszel i Joannie Bolechowicz-Świerczek, które wraz z pracownikami biblioteki opiekowały się naszą biblioteczną grupą. Dziękujemy również właścicielom ciuchci „Martusia”, która bezpłatnie przewiozła nasze dzieci.

Letnia Akademia Zabawy w tym roku została zrealizowana w ramach zadania „Legendy i podania od źródeł Wisły”, na które biblioteka otrzymała dofinansowanie z programu „Kultura – Interwencje 2017” prowadzonego przez Narodowe Centrum Kultury. Partnerami biblioteki w realizacji przedsięwzięcia są: Gmina Wisła, Nadleśnictwo Wisła i Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gliwicach. Dziękujemy!!!

Monika Śliwka, Renata Czyż

Dzień 1 – Czarne
Dzień 2 – Skolnity
Dzień 3 – Gościejów
Dzień 4 – Malinka
Dzień 5 – Głębce
Dzień 6 – Zapora

Wakacyjna Akademia Kultury

W Miejskiej Bibliotece Publicznej im. J. Śniegonia w Wiśle odbył się wykład inaugurujący Wakacyjną Akademię Kultury. Letnie spotkania z nauką, w tym roku pod hasłem „Dziedzictwo 500 lat reformacji”, rozpoczęły się dnia 6 lipca 2017 roku. Na początek została otwarta wystawa fotograficzna pt. „Leśne kościoły” autorstwa Michała Pilcha, a następnie wykład wygłosił prof. dr hab. Zbigniew Pasek, religioznawca i kulturoznawca z Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej.

                Wystawa fotograficzna przedstawia miejsca, w których w czasach prześladowań religijnych odbywały się tajne, ewangelickie nabożeństwa. Są to leśne polany na stokach gór lub w dolinach Beskidu Śląskiego, zarówno po polskiej, jak i czeskiej stronie granicy. Większość fotografii wykonał Michał Pilch z Ustronia, który od kilkunastu lat zajmuje się przywracaniem „ewangelickich kamieni” zbiorowej pamięci mieszkańców Śląska Cieszyńskiego, choć nie tylko. Są bowiem miejsca położone na terenie dawnej Galicji (Lipowa), a także Moraw (Suchodol nad Odrą). Autor wystawy, przewodnik beskidzki, współredaktor „Pamiętnika Ustrońskiego” i wiceprezes Towarzystwa Miłośników Ustronia, był też pomysłodawcą oraz głównym wykonawcą książki pt. „Leśne kościoły”, którą można jeszcze nabyć w księgarniach.

                Inauguracyjny wykład pt. „Dzieci Lutra. Drzewo genealogiczne protestantyzmu” wygłosił prof. Zbigniew Pasek, który przedstawił wyznaniowe dziedzictwo reformacji. Osią wykładu były spory teologiczne, które w łonie protestantyzmu toczyły się od XVI wieku. Na ich tle dochodziło i nadal dochodzi do różnicowania się wspólnot wyznaniowych i powstawania kolejnych kościołów. Była mowa o najstarszych liniach podziałów wynikających z interpretacji Biblii i sakramentów: Wieczerzy Pańskiej i chrztu, a także współczesnych problemach prowadzących do różnych stanowisk zajmowanych przez kościoły, jak dopuszczanie kobiet do ordynacji (sprawowania urzędów duchownych), bioetyka czy homoseksualizm. Podsumowaniem wykładu był krótki opis wkładu reformacji w rozwój Europy i świata.

                Uczestnicy spotkania z wielką uwagą wysłuchali wykładu ilustrowanego prezentacją multimedialną i z zainteresowaniem oglądali wystawę, rozpoznając na fotografiach znane sobie miejsca. W miłej atmosferze toczyły się również rozmowy kuluarowe przy słodkim poczęstunku. Umawiano się już na następny wykład za tydzień, w czwartek 13 lipca, kiedy gościem biblioteki będzie prof. dr hab. Ryszard Koziołek, literaturoznawca z Uniwersytetu Śląskiego. Biblioteka zaprasza!

 

Promocja 9 tomu „Rocznika Wiślańskiego”

Ponad 60 osób z Wisły, Ustronia i Cieszyna wzięło udział w promocji 9 tomu „Rocznika Wiślańskiego”, która odbyła się 23 czerwca 2017 roku w Domu Zborowym. Spotkanie jak zawsze zorganizowała Miejska Biblioteka Publiczna im. Jana Śniegonia w Wiśle wraz z Parafią Ewangelicko-Augsburską, której nakładem w Wydawnictwie „Luteranin” co roku ukazuje się wiślański periodyk.

            Na wstępie dyrektor biblioteki Renata Czyż przywitała wszystkich gości, wśród których znaleźli się duchowni: gospodarz ks. radca Waldemar Szajthauer i ks. proboszcz Zdzisław Sztwiertnia z Wisły Jawornika oraz burmistrz miasta Tomasz Bujok. Następnie na mównicy pojawili się prelegenci. Na temat obchodów rocznic reformacji w Wiśle w XIX i XX wieku na podstawie swojego artykułu opowiedziała historyk Danuta Szczypka. Z kolei dr Michał Kawulok, historyk sztuki z Muzeum Beskidzkiego, przedstawił związaną z Wisłą twórczość malarza Czesława Kuryatty, który w latach 1938-1951 mieszkał w swojej willi „Światłocień”. Wykład wzbogaciła prezentacja multimedialna zapoznająca uczestników spotkania z pejzażami i portretami mieszkańców Wisły pędzla znanego artysty. Niektórzy na obrazach rozpoznawali siebie lub członków swoich rodzin.

            Dalej artykuły, szkice biograficzne i materiały źródłowe opublikowane w 9 tomie omówiła dyrektor biblioteki Renata Czyż, zwracając uwagę na tekst dr. hab. Janusza Spyry, prof. AJD w Częstochowie poświęcony najstarszym archiwaliom zachowanym na terenie Wisły. Dokumenty z XVIII wieku przechowywane są w archiwum parafialnym i dotyczą różnych spraw: budowy karczmy, sporów o masło z goleszowskim proboszczem katolickim, sporów o sałasze i powinności poddanych przy budowie nowego hamru (pieca hutniczego). Najważniejsze jednak to prawne podstawy funkcjonowania Kościoła ewangelickiego w księstwie cieszyńskim i Parafii ewangelickiej w Wiśle. Zwłaszcza, że tekst zachowanej na miejscu w odpisie Ugody z Altranstädt wraz z recesem egzekucyjnym można w polskim przekładzie także przeczytać w 9 „Roczniku”. Jest to pierwszy polski przekład tego ważnego dokumentu, którego dokonała Aleksandra Milcarz z Wrocławia. Ponadto w tegorocznym numerze zamieszczono teksty związane z 80. rocznicą założenia biblioteki miejskiej w Domu Zdrojowym (artykuły o działalności biblioteki i jej pierwszej kierowniczce Urszuli Zamorskiej) oraz szkice biograficzne Ferdynanda Dyrny – aktora-amatora, pisarza i działacza społecznego, którego wierszowana wersja legendy o „Imku Wisełce” trafiła do materiałów źródłowych oraz Ferdynanda Pustówki, nauczyciela i folklorysty z Wisły Malinki. Uważny czytelnik znajdzie na łamach „Rocznika” dalszą część Kroniki szkoły z Czarnego z informacjami na temat tej doliny Wisły oraz zamieszkujących ją nauczycieli i leśniczych, a także tekst modlitwy intencyjnej z poł. XIX wieku i najstarszy polski opis źródeł Wisły. Relację Apoloniusza Tomkowicza z wyprawy na Baranią Górę odbytej w 1834 roku redakcja zdecydowała się przedrukować w związku obchodzonym właśnie Rokiem rzeki Wisły.

            Rozmowy i spotkania towarzyskie przy słodkim poczęstunku zakończyły promocyjne spotkanie. Zauważyć wypada, że niezwykle zróżnicowany jest 9 tom „Rocznika Wiślańskiego” i każdy znajdzie w nim coś dla siebie. Nabyć go można w księgarni lub w kancelarii parafialnej. Zapraszamy do lektury!

 

Witaj lato

W Miejskiej Bibliotece Publicznej w Wiśle, 21.06.2017 r. odbyło się  radosne wydarzenie. Klasa III ze Szkoły Podstawowej nr 5 w Wiśle Jaworniku przybyła na lekcję biblioteczną, by w piosence i poezji uczcić nadejście lata, a tym samym zbliżające się wakacje. Młodzi czytelnicy z chęcią dzielili się urlopowymi planami oraz każdy opowiedział o swoich ulubionych zajęciach i zabawach. Finałem spotkania było wykonane pracy plastycznej techniką kółek origami i poczęstunek.   

Noc bibliotek w Wiśle

III wydanie ogólnopolskiej akcji Noc Bibliotek, w której w tym roku wzięło udział ponad 1350 bibliotek z całej Polski, w tym i wiślańska, już za nami. 3 czerwca było w wielu książnicach w kraju i za granicą wesoło i kolorowo, tematem Nocy było bowiem podróżowanie. Czytelnicy zwiedzali wraz z bibliotekarzami kraje dalekie i egzotyczne, ale i całkiem bliskie i swojskie. Były również podróże w czasie, a wszystko za sprawą literatury.

         W Wiśle o godz. 18.00 otwarto wystawę autorstwa Dariusza Zielonki pt. „Stojąc z boku… Indie”. Podróżnik, pasjonat fotografii i kucharz-amator zgłębiający wiedzę o kuchni roślinnej, opowiedział o swojej wyprawie do tego ogromnego i bardzo zróżnicowanego kraju, który jednych odstręcza drugich fascynuje. Następnie odbyło się spotkanie autorskie. Gościem biblioteki i czytelników był Wojciech Śmieja, podróżnik i reporter, autor książki Gorsze światy. Migawki z Europy Środkowo-Wschodniej i przewodników, m.in. po Mołdawii i Rumunii, który współpracuje z „Polityką”, „Nową Europą Wschodnią”, „Poznaj świat”, „n.p.m.”, „Gazetą wyborczą” i innymi tytułami prasowymi. Na co dzień pan dr hab. Wojciech Śmieja jest pracownikiem naukowym Uniwersytetu Śląskiego, którego polonistyki jest absolwentem. Prowadzi badania i pisze prace naukowe dotyczące literatury współczesnej. Podczas spotkania w Wiśle opowiedział o cygańskim placu targowym w Bułgarii, gdzie „kupuje się” panny młode i o życiu na pustyni na kręgu polarnym (wsi Kuzomen na Półwyspie Kolskim w Rosji). Nie zabrakło też lokalnych akcentów: reportażu o istebniańskich „łunochodach” czy wymierających beskidzkich świerczynach.

            Noc bibliotek zamknęła podróż w przeszłość. Dyrektor biblioteki Renata Czyż oprowadziła chętnych po wszystkich zakamarkach placówki, dzieląc się informacjami na temat przeszłości Domu Zdrojowego i działającej w nim książnicy (obie mają już 80 lat!). Była mowa o osobistościach przebywających w tych murach, artystach i literatach, słynnych filmowcach i politykach. W taką noc naprawdę nie chce się spać!

Wernisaż wystawy p. Dariusza Zielonki

 

Spotkanie z p. Wojciechem Śmieją